ادامه مطلب. همچنین است. انوار قانون قدرت رسانه ها و انوار قوانین قدرت مدنی. که در سطح جهانی، کمتر قادر به ایجاد تغییرات در آن هستیم. در حال حاضر، تابش انوارقوانین قدرت اجتماعی، بر روی انواع روشهای حکومتی و مدیریت کلان اجتماع. و تا اندازه ایی اقتدار مذاهب، ادامه دارند. و مردم جامعه هم چه بصورت جمعی و چه بصورت انفرادی، دائما در حال ایجاد تغییراتی، در این موارد هستند. و می توانم بگویم. که در زیر تیر چراغ برقهای گوناگون ،افرادی جمع شده و نور آن چراغ را تبلیغ می کنند.بسیاری از افراد جامعه، بصورت انفرادی توانسته اند. تغییرات دلخواه و شخصی خود را، در وجود خودشان انجام داده. و با بهره گیری از انوار سایر قوانین قدرت، به موفقیت و آرامش نسبی برسند. و به موازات آن هم، تعدادی با مخالفت با انوار قدرت انفرادی خود. و مبارزه با انوار قدرت جمعی، سعی در ایجاد تغییراتی را دارند. که احتمالا فرصت و توان لازم جهت تغییرات را، نداشته باشند.در جهان هستی، انواع انوارقوانین قدرت وجود دارد. و در این صورت، جای قرار گرفتن و جهت حرکت جامعه، بعنوان یک وجود مرکب،مورد نظر است. که شکل بهره وری و استفاده مناسب از انوار قوانین قدرت را ،تعیین می کند.روشن است. که پرداختن به تغییرات خیلی اساسی، نیاز به شناخت و برنامه ریزی و پایداری زیادی دارد. و معمولا در این راهها، با تغییرات قابل ملاحظه ایی هم، بر خورد نخواهیم کرد.مثلا اگر یک جامعه، بطرف وضعیت بی حکومتی، و یا شکل دیگری از حکومت. که سابقه تاریخی ندارد. و یا در جریان ...ادامه دارد

ادامه مطلبدر چنین حالتی با وجودی که نور وجود دارد. ولی او با اراده خود، در سایه قرار گرفته. و خود را از آن نور محروم کرده. و در عین حال، انوار آن قانون قدرت، همچنان فرا راه او، قرار دارد.اجزا بسیط یک جامعه که تک تک افراد ،هستند. تحت تاثیر انوار قانون قدرت مسلط به جامعه ،قرار دارند. و چنان چه قدرتهای فردی یک انسان، هم جهت و هم سو با انوار قانون جامعه قرار بگیرد .سرعت رشد و ترقی آن شخص بیشتر شده. و چنان چه استعداد های انفرادی او کفایت کنند. او حتما به مراحل بالاتری، خواهد رسید .و اگر انوار قدرت فردی اشخاص، مخالف انوار قوانین قدرت اجتماع، باشد. ادامه حیات و موفقیت او. حتما دچار اشکال شده. و او قادر نخواهد شد. که حتی از انوار قدرت شخصی خود هم، استفاده مفید ببرد.اما این شکل از بیان نباید. و نمی تواند. انسانها را مجبور کند .که حتما با اجتماع و قوانین آن، همسو باشند.لذا در این جا پای قانون قدرت دیگری، به میان می اید. که در مسیر زندگی و تفکر، افرادی که نمی خواهند با جامعه همرنگ باشند. به آن نیاز دارند.شناخت واقعی اشخاص از خودشان. و تشخیص درست قانون قدرت جاری در اجتماع. و دریافت هزاران نشانه از انوار گوناگون قدرت. و دانش لازم، جهت ایجاد تغییرات در اشخاص جامعه، چه بصورت انفرادی و چه بصورت جمعی .در مدت زمان های طولانی می تواند. ترکیب جامعه، و در نتیجه میزان بر خورداری آن ها، از انوار قدرت را تا اندازه ایی تغییر دهد.البته تغییر کلی انوار قانون قدرت هستی. که در زمان های معینی. و بواسطه موقعیت های کلی جهان هستی، ایجاد شده اند. زیاد امکان ندارد. و ضروری هم نیست.مثلا در زمان ما انوارقانون قدرت حمل و نقل جهانی، اعم از هواپیما و قطار و اتومبیل و کشتی، دیگر اجازه نمی دهد. که جامعه تحت تاثیرانوا

*مااز اهمیت پریشانی-از اهمیت نداشتن امنیت درونی-از اهمیت وابسته نبودن-بی خبریم.

بطور یقین مکاشفه -مشاهده و ادراک در نبود امنیت، حاصل می شود.

قدرت- فرمان تجمع به عناصر با استعداد جهان هستی، می دهد.و این موجودیت ها، ناگزیرفرمانبرداری کرده و جمع می شوند.همان طوری که آگاه هستید عناصر بسیط، بسیار نادر و در حد نادیده گرفتن، هستند. لذا بنابه امرقانون بین عناصر ساده، تجمع حاصل شده. تا بتوانند تحت فرمان قدرتهای دیگر هم،به هستی خود ادامه دهند.فرایند تجمع تا بی نهایت، ادامه می یابد. و قدرتها، خالق موجودیت های جدید، می شوند.کهپیچیده تر از موجودیت های قبلی بوده. و نهایتا باز تاب قدرت، در این موجودیت ها، زیباتر و رنگین تر و شفافتراست.یکی از موجودیت های بسیار پیچیده ومرکب و شگفت انگیز، جامعه انسانی است.طبق روال مقاله--- جامعه یک آئینه عظیم و توانا است. که انوار قدرت را با جزئیات و درخشندگی بسیار زیاد، منعکس می کند.این درخشندگی از نظر جامعه، یک فضیلت بحساب می اید. ولی چه فضیلت باشد. و چه چیز دیگری، مانع و رادعی در مقابل قدرت ایجاد نمی کند. و به محض این که تخلفی، هر چندکوچک و بی اهمیت. از قانون قدرت بوجود آید.و در یک قسمتی از آئینه، کدورت حاصل شده باشد. قانون قدرت، متناسب با آن کدورت، کیفر می کند.کیفر بمعنی مصطلح خیر،بلکه به این معنی، که قسمت مکدر. از فیض انوارقدرت جاری، محروم گردیده وان کدورت تحویل قانون جدیدی که شاید، منظور نظر، نباشد. می گردد.پس سخن کوتاه این که، مراقبت دائم. از شفافیت اجتماع در مرحله بازتاب انوار قدرت جاری ،کاملترین تعریف اقتدار می تواند باشد.شفافیت آئینه، یعنی این که، اجتماع قدرت و زمان حاکم (نه حکومت بلکه حتی حکومت)بر خود را بشناسد. قدرت بهیچ طریقی، تحت تاثیر قرار نمی گیرد.اما شناخت زمان تا حدودی، کمک می کند. تا جامعه، در انوار قدرت سرشار تری، قرار گرفته و باز تابش انوار قدرت،بیانگر اقتدار غیر قابل انکار. و

ادامه مطلبدیگر آن انس و الفت و عرقی که دوستی های محله ایی داشتند به چشم نمی خورد.کل جوانان در حال حاضر تحت تاثیر فیلمهای تلوزیونی و بیشتر تحت تاثیر رسانه های کامپیوتری هستند و نکته قابل توجه در تمام این نوع ارتباطات نداشته حس مهر و محبت به همدیگر و مشاهده فداکاری های دوستانه نسبت به هم قرار دارند.ارتباط بین افراد و ایجاد دوستی ها که زمانی سرمایه بزرگی برای اشخاص به حساب می امد رنگ باخته اند و غالبا به ارتباطات سطحی و زود گذر و مناسبتی تبدیل شده اند.البته بجای خود شاید خسارات ناشی از تبدیل دوستی های سنتی به به ارتباط های مدرن را توضیح خواهم داد.با از بین رفتن دوستی های سنتی آداب و رسوم دوستی و فرهنگ فولکلور و انواع بازی های ملی نابود شده اند و تا دیر نشده باید دلسوزان نسبت به جمع آوری و احصا باقیمانده سنت های ارتباطی جوامع مختلف ایرانی اقدام جدی به عمل آورند. حالا اگر از دست رفتن سرمایه های ملی مردم را هشیار می کرد تا ارزش های مناسبی را جایگزین کرده و در جهت تولید فرهنگ جدید ارتباطات تلاش نمایند می شد گفت که کهنه شدن فرهنگ سنتی نیاز به نو آوری و تجدید حیات داشت ولی متاسفانه در جامعه ما طی صد سال گذشته فقط ما سرمایه های ملی و اجتماعی ارزشمند خود را از دست داده و هیچ جایگزین مناسبی که در خور اجتماع ایرانی باشد بوجود نیاورده ایم.شاهد هستیم که اقوام و طوایف ایرانی با مهاجرت به شهرها و مراکز استانها طی ده سال کلیه آداب و رسوم قبیله خود را فراموش کرده و فرزندان این مهاجران کاملا با فرهنگ ابا و اجدادی خود بیگانه شده اند و در بسیاری از موارد شاهد از بین رفتن لغات زیبای مناطق مختلف هستیم .گنجینه لغات اقوام ایرانی یک سرمایه واقعی و جدی و پر اهمیت از هر نظر است و نابودی هر کلمه از این گن

ادامه مطلبآموزش در خانواده ،با توجه به گسست نسلها که ناشی از تاثیر رسانه ها و سواد والدین و بطور کلی جهان بینی جوانان است. چندان برد موثری ندارد. و از نظر حجم و ارزش ،در پائین ترین رده آموزش قرار دارد.همین اندک آموزشی که، به فرض باید .در خانواده ها عملی شود. تحت تاثیر وضعیت اقتصادی و سایر موارد اجتماعی. و در گیری های احتمالی والدین. با یکدیگر، بیش از پیش آسیب پذیر هست .و شاید بتوانم .عرض کنم .اندوخته هزاران سال، سرمایه اجتماعی و خانوادگی در امر آموزش فرزند. یک سره بر باد رفته. و چیز قابل ملاحظه ایی مشاهده نمی شود.آموزش در اجتماع—اجتماع در وضعیت نامطلوبی به سر می برد. و مخصوصا نوع معماری خانه ها، که از صورت حیاط دار به آپارتمان نشینی تبدیل شده. مراودات و تماس ها، شکل دیگری بغیر از اشکال سنتی گرفته. و بجای دوستی های محلی، در حال حاضر دوستی در مراکز آموزشی و هم کلاسی ها و هم دوره ایها ،شکل می گیرد. و دیگر آن انس و الفت و عرقی که ...

ادامه مطلبیکی دیگر از راههای تخلیه ذهن از کلام، تمرین جایگزین کردن دریافتهای سایر حواس است—سعی کنید. مزه و طعم یک خوراکی دلچسب، در یک محیط زیبا را بدون کلام در حافظه خود ذخیره کنید. به تابلوها و مناظر طبیعی و رودخانه ها و جنگلها با دقت بیشتری، توجه کرده و سعی کنید. احساس های دریافتی را بدون کلام به ذهن بسپارید---شاید بفرمائید. این هم که باز اشغال ذهن است –عرض می کنم چون ما عادت به نگهداری این قبیل مسائل، در حافظه خود نداریم. لذا این احساس بزودی فراموش می شود. ولی تاثیر آن در کاهش حافظه کلامی همچنان باقی می ماند.گام مهم و موثر در مورد حافظه کلامی همین شناخت عملکرد کلام، در مورد ذهن و حافظه هست .یعنی دقت و توجه شما به عملکرد کلام، در رابطه با حافظه تا اندازه زیادی می تواند. به تخلیه حافظه منجر شود—یکی از موثرترین عوامل در جهت تغییر روش ذهنیت گیری ما، تکیه مناسب و زیاد به بینائی و دقت در نگاه کردن است. در زمانی که به موضوع قابل مشاهده می رسیم. باید سعی کنیم. بدون گفتگوی درونی در باره موضوع، منظره و چشم انداز را خالص به حافظه وارد کنیم. و به عکس العمل وجود خودمان به آن منظره و چشم انداز، بیشتر دقت کنیم. و بازهم مراقبت نمائیم. که تمام فرایند را بدون کلام برگزار کنیم.در زمان گفتگو با دیگران سعی کنیم. از حرکات دست و میمیک چهره و سایر توانائی های انتقال مفاهیم هم، بهره مند شویم. و زیاد در حافظه خود بدنبال لغات و کلمات جدید نگردیم. و اولین کلام لازم را که پیدا کردیم،بیان کنیم.تمرین شود و به سایر احساسات خدا دادی خود ،بیشتر تکیه کنیم.تمرین فراموشی ذهنیت های کلامی را هر شب پیگیری کنیم. و از موسیقی دلخواه و زیبا ،برای خلوت کردن ذهنیات خود استفاده کنیم-موسیقی بدون کلام و سنتی و علمی کمک م

ادامه مطلبو ما بدون توجه به محدودیت های حافظه و زیان های احتمالی، که از انباشت مطالب بی ارزش و کم ارزش متوجه زندگی ما می باشد. همچنان به وضعیت موجود مسائل ادامه می دهیم-شاید با خواندن این مطالب، نیاز بشود. ما سری به سایر موارد حافظه خود بزنیم .و فرضا دقت کنیم. که خاطرات چشائی ما چه میزان است. و یا اصلا قادر به تصور یک منظره که سالها پیش دیده ایم هستیم. و یا نیستیم.البته بعد از حافظه کلامی، حافظه بویائی پایدار ترین حس ما هست. ولی در مقایسه با حافظه کلامی، اصلا قابل مقایسه نخواهد بود.راه خالی کردن حافظه از ذخائر کلامی این نیست، که دیگر به سخنان گفته شده گوش ندهیم. بلکه راه اینست. که شبها قبل از خواب و در یک حالت آرامش ،تمرین کنیم. و حافظه خود را از ذخیره های کلامی مربوط به سالیان و زمانهای پیش، تخلیه کنیم.برای موفقیت در این امر لازم نیست. ما از نظر اهمیت به کلامها نظر کنیم. چون در این صورت، بار حافظه افزایش یافته و ما بیشتر از قبل اسیر ذهنیت های کلامی می شویم. بهتر است. بدون هیچ ترتیب خاصی هرچه را که بیاد می اوریم. قصد کنیم . و آن را به فراموشی بسپاریم .قصد فراموشی بسیار موثر و کار ساز هست .مثلا شما در مورد موضوع ---جیم---قصد می کنید. که فراموش شود. بعد از این قصد، دنباله گفتگوی درونی در این مورد را رها کنید. و دوباره در باره این موضوع خاص ،به ذهن خود مراجعه نکنید. همان قصد شما، در آینده نزدیک باعث تخلیه حافظه شما از آن موضوع می شود. و البته این مطلب را برای کسانی که شک دارند. مبادا در اینده به این موضوع نیازمند شوند. عرض می کنم—در شرایط خاص و نیاز واقعی، موضوع کامل و شفاف، دو باره در ذهن شما متبلور می شود. ولی تا زمانی که نیاز نباشد طبق قصد شما این موضوع از حافظه شما، حذف است

ادامه مطلبدر ذهن ما خاطرات بسیار کمی از احساس چشائی و بویائی و...وجود دارد. و می توانم بگویم . ذهن و حافظه ما، به کلام اعتیاد پیدا کرده است.ما بصورت اتوماتیک سعی می کنیم. که سایر دریافتهای خود را در قامت کلام در ذهن خود ذخیره نمائیم.و اگر دقت گردد متوجه می شویم که قسمت بزرگی از حافظه ما تحت اشغال کلام قرار دارد.انواع کلام از قبیل شعر و نصایح و کلمات قصار و وصیت پدر و بیان احساسهای عاشقانه، همچنان حافظه و ذهن ما را در اشغال دارند. و این تراکم در بسیاری از موارد باعث می شود. تا ما از دریافت یک حس جدید، محروم شویم .گاهی برای تفکر نیاز داریم .تا قسمت زیادی از شنیده ها و ذخائر کلامی ذهن را پس بزنیم. و مدت زیادی طول خواهد کشید. تا بالاخره ما بتوانیم. به لب مطلب برسیم . و شاید بتوانیم. با کلمات و لغات کمتری به نتایج دلخواه و یا درست برسیم---فرضیات کلامی بسیاری که در حافظه داریم. مانند یک انبار کاه است. که معمولا ما ناگزیر هستیم. تا سوزن واقعیت را در آن پیدا کنیم.در حافظه ما مطالب زیادی از جنس اعتقاد وجود دارد. که شاید بعضی از افراد جرئت بازنگری به آن را پیدا نمی کنند.بسیاری از مطالب هست. که تاریخ مصرف آنها در زندگی ما گذشته است. ولی چون برای گوینده اش احترام قائل بوده ایم. و یا او را دوست داشته ایم.ویا بی اهمیت جلوه کرده، همچنان در حافظه نگهداری می کنیم.قدرت حفظ و نگهداری لغات، بدون توجه به مفاهیم واقعی آنها، بخاطر سهولت و یا احتمالا کم حوصله گی ما، زیاد است .و ما بدون توجه به محدودیت های حافظه و زیان های احتمالی، که از انباشت مطالب بی ارزش و کم ارزش ....ادامه دارد

ادامه مطلبو در باره اهمیت کلام همین بس که معجزه ابدی آخرین پیامبر، کلام است-تصور می کنم. همه به نوعی به کلام اهمیت می دهند. لذا زیاده گوئی نمی کنم. و به اصل موضوع می پردازم.کلام از ابدی ترین پدیده های جهان هستی است. و فردوسی بزرگ هم در وصف کلام سروده---پی افکندم از نظم کاخی بلند – که از باد و باران نیابد گزند--ما طبق عادت و این که ذهن ما نگهداری کلام را آسان یافته، تمام خاطرات و احساس های اطراف خود را بصورت کلام ذخیره کرده ایم-اهمیت کلام، در جهان امروز بیش از آن چیزی هست. که ما تصور می کنیم. ولی این مقاله در باره موضوع ذخیره کلام در ذهن و اشغال حافظه کوتاه مدت و بلند مدت توسط کلام است—قسمتی از ذهن ما، توسط اشعار و مطالب موزون و یا کلام های ساده و دلپذیر اشغال شده و خود آگاه و نا خود آگاه، این کلمات را بیاد می اوریم. و تکرار می کنیم. در بسیاری از موارد توسط همین کلمات اغنا شده و کاملا از سیر موضوع، طبق کلمات ذهن خود ،بسیار هم راضی و خشنود هستیم.ما از این که بتوانیم. اتفاقات روز مره و اطراف خود را به کلام تبدیل کنیم. آموزشهای زیادی دیده ایم. آموزشهای مذهبی و خانوادگی و اجتماعی، که تماما از طریق کلام به ما منتقل شده است.در حقیقت وجود ما به نوعی در تسخیر کلام است. و ما به عمد و یا غیر عمد، تقریبا قادر به فاصله گرفتن از کلام نیستیم. و شاید ضروری نمی بینیم. که از کلام فاصله بگیریم.اما زمانی که بتوانیم. به شکل و نحوه استفاده و افراط و تفریط در بکار گیری کلام بیندیشیم. احتمالا متوجه خواهیم شد. که ما بسیاری از احساسات و عواطف و خاطراتی که توسط سایر حواس بوجود آمده را قربانی کلام کرده ایم.در ذهن ما خاطرات بسیار کمی از احساس چشائی و بویائی و...وجود .....ادامه دارد